است . شأن نزول اين آيه از اين قرار است كه علماى مسيحى نجران خدمت پيامبر اكرم ( ص ) آمدند تا در مورد دين خودشان و اسلام با ايشان صحبت كنند تا - به خيال خود - حقّانيّت خود را در مقابل پيامبر ( ص ) ثابت كنند ، امّا قدرت پاسخ به سخنان و استدلالات آن حضرت را نداشتند . با اين حال ، از سر لجبازى حاضر نشدند دين اسلام را بپذيرند . در نهايت قرار شد دو طرف مباهله كنند ؛ به اين صورت كه در بيابان جمع شده و از خدا بخواهند كه هركدام حقّند ، باقى بمانند و گروه باطل نابود شود . قرار شد روز بيست و چهارم ذى الحجّه جهت مباهله جمع شوند . آيهء شريفه نازل شد : فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ « 1 » هر گاه بعد از علم و دانشى كه به تو رسيده ، باز كسانى با تو به محاجه و ستيز برخاستند ، به آن‌ها بگو : « بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم ، شما هم فرزندان خود را ، ما زنان خويش را دعوت مىكنيم ، و شما هم زنان خود را ، ما از نفوس خود دعوت مىكنيم ، شما هم از نفوس خود ، آن گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغ گويان قرار دهيم . » پيامبر ( ص ) هم طبق دستور آيهء شريفه ، اميرالمؤمنين ( ع ) ، فاطمهء زهرا ( س ) و حسنين ( ع ) را نزد خود جمع كردند و فرمودند :

--> ( 1 ) . آل عمران / 61 .